ΣΤΕΡΝΟ - ΑΝΤΙΟ
Αυτά τα χρόνια ταξίδεψαν προς την αιωνιότητα! Αρκετοί - συγγενείς, φίλοι και συνδημότες μας.
Ο καθένας, κατά γενική ομολογία, διέθεταν σπάνια χαρίσματα και πάνω απ’ όλα ΑΝΘΡΩΠΙΑ. Κάτι πού έχει χαθεί δυστυχώς σήμερα στις μέρες μας.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ των ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΣΤΟΥΣ ΑΓΓΕΛΟΥΣ - 28 / Μάρτη / 2008 ξεκίνησε το δικό του ταξίδι προς τις ταξιαρχίες των Αγγέλων ! Ο γλυκός μας, ο δικός μας ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ, για να βρει τους συγγενείς και φίλους. (Παππού, Γιαγιά, θείες, Θείους και τόσους άλλους φίλους και γνωστούς πού αγναντεύουν απ’ το περβόλι του ουρανού το διάβα όλων μας.
Ήταν πάντα χαμηλών τόνων και τα νεύρα του, ήταν το ΧΑΜΟΓΕΛΟ του.
Γλυκομίλητος, Ηθικός, Τίμιος και Ανιδιοτελής. Πάντα είχε ένα καλό λόγο για όλους και πολλές φορές θάλεγα συμβουλευτικός. Γεμάτος θετική ενέργεια που την χάριζε απλόχερα σε όλους με ΕΝΑ πλατύ Χαμόγελο!
ΑΝΤΩΝΑΚΗ μου είναι όλοι εδώ σήμερα, όλοι, οι πάντες.
Οι Γονείς, ή σύζυγος οι Συγγενείς, οι Φίλοι, οι Συνάδερφοι σου, ΟΛΟΙ ΑΓΟΡΙ μου ΟΛΟΙ.
Ήταν κοντά μας σε ότι χρειαζόμαστε για την ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ! Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γαλατσίου. Δεν ξέχναγε ποτέ του, κάποιον όταν τον είχε στηρίξει σε κάτι στα δύσκολα πέτρινα χρόνια των αγώνων του……
Τηλεφωνιόμασταν τακτικά και μούλεγε, όταν κάποιος με είχε πληγώσει.
Μεγάλε μη στενοχωριέσαι, εσύ ότι κάνεις για τους Ανθρώπους! το κάνεις γιατί το θέλεις. Προχώρα και μην ακούς κανέναν, μόνον εκείνον πού σου δίνει την πνευματική εντολή του.
Τα λόγια του πάντα βάλσαμο με γέμιζαν αμέσως με θετική ενέργεια.
Το σπίτι του ήταν πάντα ανοικτό για όλους μαζί με την σύζυγο και το παιδάκι τους προχωρούσαν σταθερά με το χάρισμα που πήρε από τους γονείς του.
Αγαπημένοι φίλοι και φίλες όλοι βρισκόμαστε εδώ για τον τελευταίο αποχαιρετισμό στον ΑΝΤΩΝΑΚΗ μας.
Ήδη την γέννηση του ανθρώπου συνοδεύει ο σπασμός των ωδίνων, που αθροίζει τη σωματική αμηχανία το ψυχικό τάραχο της μητέρας και το κλάμα του νιογέννητου, σαν η πρώτη αντίδραση στην επαφή του, με τον κόσμο.
Παραπέμπει στην συμβολική πληροφορία ότι ο πόνος προορίσθηκε να στέκεται ο δια βίου συνοδός και παραστάτης του ανθρώπου.
Επίσης, την κραταιή και αναπαλλοτρίωτη σιωπή του ΑΝΤΩΝΑΚΗ μας συνοδεύει σαν τελευταία έκφραση του δεσμού του με την ζωή, ο Απο χαιρετιστήριος θρήνος οι ψαλμοί και το μοιρολόι των ζωντανών. Ο πόνος στα δυο αυτά έσχατα βιολογικά σήμαντρα, ανοίγει και κλείνει την πύλη της ζωής.
ΑΝΙΨΙΕ, ΞΑΔΕΡΦΕ, φίλε και συνεργάτη στις Κοινωνικές Ομάδες, μια τελευταία παράκληση, μη μας ξεχάσεις να έρχεσαι τακτικά και να μας ΣΥΖΗΤΑΣ έτσι όπως έκανες πάντα.
Ταξιδευτή του ονείρου ξεκίνησες το πνευματικό ταξίδι, εκεί πού θα προσμένεις όπως όλοι μας, την ΑΝΑΣΤΑΣΗ των ΨΥΧΩΝ.
Ολόψυχα σου ευχόμαστε να είναι όλα καλά στο στερνό μακρινό πνευματικό σου ταξίδι.
Άγια τα χώματα της Αττικής γης, που φιλο ξένισε το σώμα σου στο 2ο κοιμητήριο του Αγίου Αντωνίου στις 31/03/08 στις 15.30 το μεσημέρι.
Αγαπημένε μας δε θα ξεχαστείς ποτέ από κανέναν. Γιατί είχες κερδίσει άξια με την αγάπη και το χαμογέλιο σου προς όλους μας, ένα κομμάτι της καρδιάς μας.
Στο μυαλό μας οι θύμισες θα σε ορίζουν ΩΣ Ο ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ ΜΑΣ. Καληνύχτα ΑΝΤΩΝΑΚΗ ΜΑΣ Καληνύχτα. ‘ ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ‘ στο Περβόλι του ουρανού !
Με άπειρη αγάπη
Κουνάνης Ελευθέριος Φραγκίσκος,
